Latem 1966 Rafał Wojaczek napisał
Boję się ciebie, ślepy wierszu
Boję się białego snu
Tak cię piszę, biały wierszu
a każda litera jest cyfrą lęku
Tak smakuję Jej ciało
nieobecne, odległe o wiorstę snu
Szron snu na wargach
i szorstkie podniebienie
jak szorstka skóra gwiazdy…
Rafał Wojaczek jeden z najważniejszych polskich poetów powojennych, najbardziej znany polski poeta przeklęty popełnił samobójstwo w wieku 26 lat. Autor czterech tomików wierszy. Więcej na www.wojaczek.art.pl
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska 100 lat temu napisała
Śnieg i słońce! A w słońcu koszula się huśta…
- – - – - – - – uśmiechniętymi usty
dął w nią wiatr kwietniowy
Na kolanach zwieszona kołysze się, pusta
akrobatka na sznurze,
biała i bez głowy.
K. K. Baczyński 64 lat temu napisał:
O mój ty smutku cichy,
smutku gwiazdek, maleńkich,
nazywałem, szukałem,
brałem ciebie do ręki.
Jak to się ciało twarde
tak w piasek albo glinę
zamienia w moich dłaniach,
pragnienie każde – w winę.
Jak to się – kiedy dotknę -
kwiat przeobraża w ciemność,
a poszum drzew – w głuchotę,
a chmury – w grzmot nade mną.
Jak to ja nieobaczny
mijam, sam sobie błahy,
i rzeźbę zanim zacznę,
marmur wypełniam strachem.
Jak to ja nasłuchuję
błyskawic w niebie trwogi.
Jakże to ja nazywam
każde czynienie – Bogiem ?
Otom strzęp oderwany
do drzewa wielkich pogód,
sam swym oczom nie znany,
obcy swojemu Bogu.
Oto słyszę, jak w popiół
przemieniam się i kruszę.
I coraz mniejszy ciałem,
wierzę we własną duszę.
1.X.1942 r.
Krzysztof Kamil Baczyński wybitny polski poeta. Zginął 4 sierpnia w Powstaniu Warszawskim.
